Epilepsie

DSC00328Wat is het?

Epilepsie is een stoornis in de hersenen, waarbij er herhaaldelijk toevallen optreden. De frequentie kan variëren tot eens in de zoveel jaar tot enkele weken of zelfs dagen. Bij een epileptische aanval vindt een ontsporing van de elektrische hersenactiviteit plaats. Er ontstaat als het ware ‘kortsluiting’. Meestal is dit zichtbaar, doordat de hond een aanval krijgt.

Symptomen

Epilepsie bestaat uit het herhaaldelijk optreden van aanvallen. Deze aanvallen uiten zich op verschillende manieren:

  • Partiële aanvallen; hierbij is een gedeelte van de hersenen betrokken. Het uit zich in bijvoorbeeld vlieghappen, zenuwtrekkingen, onwillekeurige oorbewegingen. De hond is nog bij bewustzijn, soms verminderd, maar niet bewusteloos.
  • Gegeneraliseerde aanvallen; deze aanvallen bestaan uit drie fases;
    • Aura of inleidende fase; deze periode kan enkele seconden duren maar soms ook uren of dagen. De verschijnselen zijn afwijkend gedrag. Soms rustig, soms juist onrustig, vaak zijn de honden wat aanhaliger. De honden kunnen verder soms een wat dwaze blik in hun ogen hebben.
    • Ictus; dit is de echte aanval. De verschijnselen zijn omvallen, bewustzijnsverlies, verstijven, krampachtige bewegingen met de poten, klapperen met de kaken, schuimbekken, overmatig speekselen, verlies urine/ontlasting. Deze fase kan enkele minuten aanhouden. Indien de aanval langer dan 10 minuten duurt spreken we van ‘status epilepticus’.
    • Post-ictale fase; Deze fase gaat in wanneer de krampen ophouden en de hond langzaam weer bijkomt. De meeste honden zijn na een aanval behoorlijk de kluts kwijt. Bewegingen zijn ongecoordineerd en vaak zijn honden hongerig en dorstig. Deze fase kan enkele seconden tot wel dagen aanhouden.

Oorzaak

Globaal gezien zijn er twee vormen van epilepsie; primaire en secundaire epilepsie

Secundaire epilepsie
We spreken van secundaire epilepsie wanneer de aanvallen veroorzaakt worden door aanwijsbare andere aandoeningen in het lichaam. Hierbij valt te denken aan ernstige lever- en nieraandoeningen, te laag suikergehalte in het bloed, hersenaandoeningen (infecties en tumoren) maar ook vergiftigingen. In principe kunnen dieren van alle leeftijden last van secundaire epilepsie krijgen, maar gezien de problemen meestal op oudere leeftijd.

Primaire of idiopatische epilepsie
Bij primaire epilepsie vinden de aanvallen plaats zonder aanwijsbare oorzaak elders in het lichaam. We spreken dan ook wel van primaire epilepsie indien we door middel van onderzoeken geen aanwijsbare oorzaken gevonden hebben. In de meeste gevallen zien we eerste aanvallen op een leeftijd van 1-6 jaar ontstaan. We zien echter ook vaak dat de eerste aanvallen door de eigenaar gemist worden en dat op oudere leeftijd de eerste aanvallen lijken te ontstaan. Onderzoek heeft aangetoond dat primaire epilepsie een erfelijke grondslag heeft.

Diagnose

Door middel van een  bloedonderzoek kan gezocht worden naar de meest voorkomende oorzaken van (secundaire) epilepsie. Indien hierbij niets gevonden wordt, bestaat nog de mogelijkheid om een CT-scan van de hersenen te laten maken om een (relatief zeldzame) hersentumor uit te sluiten. Indien er geen afwijkingen gevonden worden, gaan we meestal uit van de diagnose primaire epilepsie.

Mogelijke behandeling

Epilepsie in ongeneeslijk. De behandeling is erop gericht om de periode tussen aanvallen te verlengen, de duur van de aanval te verkorten en de ernst van de aanval te verminderen. De behandeling wordt pas gestart als de aanvallen frequenter worden, zo eens per 2-3 maanden.
Er zijn diverse medicijnen op de markt ter behandeling van epilepsie.

Wetenschappelijke artikelen

2015 International veterinary epilepsy taskforce consensus report on epilepsy

Voor u gelezen

Incidentie onderzoek Epilepsie

 

Een gedachte over “Epilepsie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.