De meeste honden die klinisch lijden aan DM zijn homozygoot voor SOD1. Echter, niet alle honden homozygoot voor SOD1 ontwikkelen DM.
In onlangs gepubliceerd onderzoek (16 mei 2016) werd een genoomanalyse gedaan bij Pembroke Welsh Corgi’s en werden klinische DM lijders (homozygoot SOD1) vergeleken met genetische DM lijders (homozygoot SOD1). Hierbij werd een modifier locus gevonden op Chromosoom 25. Een bepaald haplotype (SP110) was aanwezig in 40% van de klinische lijders tegenover 4% in de nog gezonde genetische lijders. Dit haplotype werd geassocieerd met een verhoogde kans op ontwikkelen van DM en met een vroeg begin van de symptomen.
Verdere studies zijn nodig om het effect te verduidelijken van deze modifier in andere hondenrassen.